Galata Mahkemesi 15 Numaralı Sicil (H. 981 - 1000 / M. 1573 - 1591) cilt: 34, sayfa: 106 Hüküm no: 115 Orijinal metin no: [28b-1, Arapça] Bu defter İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı ve İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) ortaklığı ile hazırlanmıştır. Ahmed Ağa b. Abdülmennân’ın vasiyeti Elhamdü lillâhi’l-aliyyi’l-a‘lâ ellezî halaka fe-sevvâ ve emâte ve ahyâ ve kaddera li’llezîne ahsenü’l-hüsnâ ve ziyâde mine’l-cenneti’l-ulyâ …? ve dâ‘efe sevâbe’l-muüfikīne emvâlehüm min vakfın ve evsa‘ “ke-meseli habbetin vallâhu enbetet seb‘a senâbile fî küllî sünbületin mi’etü habbetin vallâhu yudâ‘ifu li men yeşâ’u” ve’s-salâtü alâ ammâ ba‘d. İşbu, şek ve şüpheden ârî bulunan bir vesîka ve mazmûnunda vakıf te’sîsi irâdesinden bahseden bir vakfiyedir. Mahmiye-i hâric-i Galata’da vâki‘ Tophâne mahallâtından İlyas Çelebi mahallesinde sâkin olan el-merhûm el-vâsıl ilâ rahmetillâhi’l-hayyi’l-kayyûm Ahmed Ağa b. Abdülmennân vefât ettiğinde geriye Bâdısabâ bt. Abdullah nâm zevcesini, Mehmed ve Hüsrev ibney Abdülmennân nâm karındaşlarına bırakdı. Hâl-i hayâtında tafsîlâtı aşağıda zikr edileceği üzre bazı husûslar ve kırâat-i Kur’ân için sülüs-i malını vasiyyet edip mezbûre Bâdısabâ nâm zevcesini de vasiyyetlerinin tenfîzine vasiyy-i muhtâr nasb etti. Mustafa Bey b. Abdullah nâm kimesneyi de vasiyyetlerinin tenfîzine nâzır nasb etti. Fahrü’l-emâsil ve’l-akrân Keyvan Ağa b. Abdürreyyân’ı da hâkim huzûrunda mütevellî nasb etti. Kıdvetü’l-a‘yân mütevellî Keyvan Bey b. Abdürreyyân ve nâzır fahrü’l-akrân Mustafa Bey b. Abdullah ile meclis-i şer‘-i şerîf-i şâmihü’l-erkân ve mahfil-i dîn-i münîf-i râsihü’l-bünyâna hâzırân olup, vârisîn-i mezbûrîn ile uzun süren muhâsama ve münâza‘adan sonra kendilerinin râyicü’l-vakt yetmiş bin akçeyi ihrâc, ifrâz ve temyîz ve kabz [29a] ettiklerini ikrâr ve i‘tirâf ettiler. Vasiyyette mansûs ve mu‘ayyen olan husûslara sarf ettiler. Bu cümleden olarak, Gülahmer bt. Abdullah nâm mu‘takaya beş bin akçe, Mülâyim bt. Abdullah nâm mu‘takaya üç bin akçe, Mâhbülend nâm mu‘takaya üç bin akçe teslîm ettiler. Vefâtının sene-i devriyyesinde ta‘âma iki bin yedi yüz akçe sarf ettiler. Resm-i hüccet ve sicillât ve sülüsünü bey‘ etmek istedikleri menzilin taksîmi için kāid-i sultânîye, nüvvâb-ı şerîfeye, mi‘mâra, ve gayrısına mesârif-i ma‘kūle-i mühimme olarak altı bin üç yüz akçe sarf ettiler. Bu sûretle senede ona on bir ribh ile istiğlâl edilerek kırâat-i eczâ-i şerîfeye sarf edilecek elli iki bin akçe kaldı. Ribhden hâsıl olan mikdârdan tevliyyet cihetine yevmî iki akçe, nezâret cihetine yevmî iki akçe ta‘yîn etti. Kalan meblağın hâkimin ve mütevellînin takdîriyle mahalle-i mezbûre mescidinde beş veya altı cüz’ kırâat edilmesine sarf edilmesini şart etti. Cüz’ün birisinin imâm, diğerinin müezzin tarafından tilâvetini şart etti. Verese-i mezbûre, asl-ı mâl ve vesâyâ-yı mu‘ayyene husûslarında mütevellî ve nâzırı vicâhen ve şifâhen tasdîk ettiler… Hâkim meblağ-ı mezbûrun vakfiyyetine hükm etti. Bu sûretle meblağ-ı merkūm, sahîh, lâzım, müseccel, muhalled, müebbed bir vakıf oldu. “Fe-men beddelehû ba‘de mâ semi‘ahû fe-innemâ ismuhû ale’llezîne yübeddilûnehû inna’llâhe semî‘un alîm.” Cerâ zâlike ve ve vaka‘a’l-işhâd fî evâili Rebî‘ilâhir sene semâne ve tis‘în ve tis‘a mi’e. Şuhûdü’l-hâl: Şaban Halîfe b. Mahmud, el-İmâm ve Mehmed Çelebi b. Abdullah, Mehmed Bey b. Abdullah el-Cündî ve Arslan Bey b. Mehmed, Ferhad b. Abdullah ve gayruhüm mine’l-hâzırîn.