İstanbul Mahkemesi 25 Numaralı Sicil (H. 1179-1180 / M. 1765-1767) cilt: 76, sayfa: 505 Hüküm no: 636 Orijinal metin no: [264-3] Bu defter İBB Kültür A.Ş. ve Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ortaklığı ile hazırlanmıştır. Şahbaz Bey Vakfı tevliyetinin vâkıf evladından olduğunu ispat eden Emetullah Hatun’a verilmesi ve eski mütevelli Afife Hanım’ın ölünceye kadar vakfa ait bir menzilde ikâmeti Şahbaz Bey Vakfı’nın evlâdından olduğu isbât olup Afîfe müteveffiye olunca hâneden çıkmamak üzere tevliyeti kasr-ı yed Ma‘rûz, Mahmiye-i İstanbul’da nezâret-i dâ‘îlerinde olan evkāfdan Şahbaz Bey Vakfı’nın evlâdından olup aslah olduğu selefimiz fazîletlü efendi dâ‘îleri zamânında isbât ve ber-mûceb-i şart-ı vâkıf tevliyet-i mezkûreyi üzerine berat [265] etdiren sâhibe-i arzuhâl mu‘arrefetü’z-zât Emetullah bt. Abdülbaki Efendi meclis-i şer‘-i hatîrde tevliyet-i mezkûreye kendinden mukaddem mütevellîye olan kezâlik mu‘arrefetü’z-zât arzuhâlde mezkûre Afife mahzarında mezbûre Afife evlâd-ı vâkıfdan olmayıp ecânibden olmağla tevliyet-i mezkûreyi hilâf-ı şart-ı vâkıf müddet-i medîde tasarruf ve ba‘dehû oğlu hâzır bi’l-meclis Mehmed’e kasr-ı yed etmekle ben evlâdiyet ve istihkākımı bundan akdem mezbûre Afîfe muvâcehesinde isbât ve bâ-i‘lâm üzerime berat etdirmekle zamân-ı tasarrufunda olan vakf-ı mezkûrun îrâd ve masârıfı muhâsebesi rü’yet olunmasını taleb eylediğimde mezbûre Afife dahi cevâbında ben ecânibden olmayıp tevliyet-i mezkûreye evlâd-ı vâkıfdan karındaşım Abdi’den ona dahi babamız Lütfullah’dan ona dahi anası olup vâkıfe-i mezbûrun kızı Ümmühani’den intikāl etmekle ben işbu müdde‘iye-i mezbûre ile hîn-i terâfu‘da müdde‘âma ikāmet-i beyyine edememekle tevliyet-i mezkûreyi üzerimden almış idi. Hâlâ şâhidlerime zafer bulmamla ikāme ederim deyü ikāme eylediği şâhidleri vâkıf-ı mezkûre müntehî olunca beynlerinde olan vesâiti zikr ü beyan edemediklerinden mâ‘adâ istimâ‘ ile şehâdetlerini tefsîr edip şehâdetleri şer‘an makbûle olmamağla mezbûre Afife kemâ-fi’l-evvel müdde‘âsını isbât edemeyip lâkin müsinne olup âhar mahâlde sâkine olunacak menzili olmamağla merhameten müsakkafât-ı vakf-ı mezkûrdan süknâsı evlâda meşrûta olup Zincirlikuyu kurbünde vâki‘ etrâf-ı erba‘ası muhzır İbrahim ve Mehmed Efendi ve merhûm İdriszâde Efendi ve Mehmed Efendi menzilleri ve tarîk-i âm ile mahdûd menzilde ilâ-âhiri ömrihâ sâkine olup mütevellîye-i mezbûre ihrâç etmemek üzere ta‘ahhüd etdikde mezbûre Afife dahi <> râzıye olup gerek mezbûre Afife ve gerek oğlu mezbûre Mehmed bu minvâl üzere rızâlarıyla fî-mâ-ba‘d tevliyet da‘vâsından fâriğler olup kat‘-ı nizâ‘ eyledikleri bi’t-terâzî sicil olunduğu mübâşiri kulları iltimâsıyla huzûr-ı âlîlerine i‘lâm olundu. Fî 9 min-Şevvâl sene 1179.